2fdba6fe

Is coaching beschikbaar voor iedere werknemer of is het en blijft het een luxe product?

duda-wsm@mijndomein.nl — Sun, 23 Oct 2022 18:35:22 GMT

Deze bovenstaande vraag stel ik mijzelf en het echte antwoord hierop weet ik(nog) niet.

In Nederland zijn er volgens de Kamer van Koophandel ruim 95000 mensen (bron KvK, 6 okt 2022) actief als coach. Als we dit aantal vergelijken met het aantal van 13492 geregistreerde huisartsen in Nederland (bron www.nivel.nl, cijfers registratie van huisartsen 2021), dan mogen we de conclusie stellen dat iedere werknemer net zo eenvoudig naar een coach zou moeten kunnen gaan als naar de huisarts.

Waarom vraag ik dan toch of coaching voor iedere werknemer in Nederland beschikbaar is?

Laten we eerst kijken wat coaching volgens de NOBCO, de grootste beroepsorganisatie voor professionele coaching in Nederland, is.

Coaching is een gestructureerd en doelgericht proces, waarbij de coach op interactieve wijze de gecoachte aanzet tot effectief gedrag door: bewustwording en persoonlijke groei, het vergroten van zelfvertrouwen en het exploreren, ontwikkelen en toepassen van eigen mogelijkheden. (Bron NOBCO)

Aanzetten tot effectief gedrag door ................... van eigen mogelijkheden.

Wow, wat zou het mooi zijn als iedere werknemer, theoretisch of praktisch opgeleid, met behulp van een coach mag groeien als mens en werknemer! Niet alleen positief voor de werknemer, maar ook voor werkgever, de partner, de kinderen enzovoort.

Als we gaan kijken wat gemiddeld in Nederland betaald wordt voor een coachgesprek dan komen we op een bedrag van €90,- per uur. Een coach is in totaal twee uren actief voor dit bedrag vanwege voor- en nawerk. Gemiddeld duurt een coachtraject 4 tot 6 maanden en dan heb je ongeveer € 700,- tot €1000,- in jezelf geïnvesteerd.

Helaas vergoed de zorgverzekering hier niets van en komt het dan aan op de eigen portemonnee van de werknemer of eventueel via een budget van de werkgever. Een behoorlijke investering voor de "man met de gewone beurs".

Komen of gaan er dan helemaal geen "gewone werknemers" naar een coach? Jawel, maar persoonlijk denk ik dat het niet de man/vrouw van de werkvloer is maar eerder de werknemer die bovenmodaal verdient. Puur omdat het financieel niet haalbaar is voor de "gewone werknemer".

Vanwege de totale kosten denk ik dat het een luxe product is en blijft en dit is jammer omdat ik iedereen zijn persoonlijke- ontwikkeling en groei gun met behulp van coaching.

Voor nu denk ik dat het aankomt op de werkgever. Ik hoop dat werkgevers willen blijven investeren in hun werknemers, zowel praktisch als theoretisch opgeleid. Waarom?

bewustwording van de werknemer;

persoonlijke groei van de werknemer;

het vergroten van zelfvertrouwen van de werknemer;

het exploreren, ontwikkelen en toepassen van eigen mogelijkheden van de werknemer.

Ik nodig je graag uit om te reageren op mijn blog, of je het nu eens met mij bent of een andere hebt.

Andy

www.mancoaching.eu

info@mancoaching.eu

Diploma behaald

duda-wsm@mijndomein.nl — Sun, 03 Jul 2022 19:46:52 GMT

DIPLOMA

Twee jaar gelden ben ik gestart met de opleiding tot Professioneel coach. Door het volgen van deze opleiding heb ik mij verder mogen ontwikkelen als coach maar nog meer als mens. Wat een verrijking van kennis en inzichten heb ik opgedaan in dit traject! Vooraf had ik dat niet verwacht. Door mijn ervaringen als militair, docent en ouder dacht ik het al misschien allemaal al te weten en te kunnen. Nee dus en gelukkig is hier nog veel meer bijgekomen. Tijdens mijn afsluitende presentatie heb ik mijn opleidingstraject vergeleken met de metafoor van een pizza bodem. Als de bodem goed is kunnen de beste ingrediënten erop gelegd worden en wordt dit samen de heerlijkste pizza. De opleiding, de docenten zijn de pizzabodem en mijn inbreng zijn de ingrediënten.

Nu is het tijd om lekker hiermee verder aan de slag te gaan en hoop ik mensen te kunnen inspireren en helpen bij hun levensvragen.

Mededogen of medelijden

duda-wsm@mijndomein.nl — Tue, 25 Jan 2022 19:21:21 GMT

Had ik medelijden met mijn coachee?

In mijn praktijk, coaching voor mannen , kreeg ik van hem te horen dat Hij niet van mij verwachte dat ik medelijden met hem had omdat Hij zichzelf een ‘grote loser’ vond en zich nu ineens kwetsbaar opstelde.

Wow, hier werd ik even wakker geschud door zijn directheid! Voelde ik dan medelijden met hem, omdat hij misschien verkeerde keuzes gemaakt zou hebben waardoor hij nu was vastgelopen?

Bij de woorden geen medelijden met hem moest ik echt even nadenken wat ook weer het verschil is tussen medelijden en mededogen. En hoe ik als man en coach daar zelf mee omga. Direct een goed moment voor een stukje zelfreflectie dus!

Hoe vaak gebruiken wij in ons dagelijks taalgebruik wel niet het woord medelijden naar een ander toe en eigenlijk nooit het woord mededogen? Eigenlijk klinkt het ook niet eens lekker om “ik heb mededogen met jou” te zeggen en te horen. Als ik in een persoonlijk gesprek het woord mededogen zou horen, weet ik bijna zeker dat ik mijn wenkbrauwen ga fronsen en stilletjes denk van; Hé, praat eens even gewoon! Dan ligt “ik heb medelijden met jou” toch beter in het gehoor.

Maar wat is dan het verschil tussen medelijden en mededogen hebben met…en wanneer passen we het dan het beste toe?

Bij medelijden met mijn coachee had ik mijzelf simpelweg in hem ingeleefd, vanuit mijn eigen ik. Ik had hem kunnen antwoorden dat ik persoonlijk ook niet blij zou worden als mij dit allemaal overkomen was. En dit had ik kunnen verduidelijken met mijn ervaringen over foute keuzes maken in het leven. Wie heeft deze namelijk niet gemaakt? Het zou dan over mij gaan en niet meer over hem. En hiermee raak ik de verbinding met hem kwijt.

Daarom wil ik empathisch naar hem zijn en mededogen uitstralen. Ik wil mij inleven vanuit wat Hij zegt, zonder te oordelen, zonder mijn ervaringen te projecteren op hem. Ja, en ik geef toe dat het soms niet altijd eenvoudig is om zonder oordeel te zijn naar een ander en niet de neiging te hebben om te willen adviseren. Ook als coach voer ik soms een innerlijke strijd om hier bewust mee om te gaan.

Ik wil graag met mijn aandacht bij hem zijn. Waarnemen wat hij zegt en mijn zintuigen gebruiken. Ik luister, kijk, wacht, geef een kort antwoord, stel een vraag, wacht op een reactie en luister weer. De nadruk ligt bij mededogen op hoe een ander zich voelt en waar hij behoefte aan heeft. En niet bij mij!

Nee, ik had geen medelijden met mijn coachee, wel mededogen! En dit mededogen zou ik willen meegeven aan jullie om toe te passen als je in een goed, maar pittig gesprek zit.

Zo verbind je je met een ander en leef je met hem mee. In mededogen!

Behoefte om op dit verhaal te reageren? Voel je vrij of neem vrijblijvend contact op.

Andy

Ik kom wel voor een uurtje langs!

duda-wsm@mijndomein.nl — Sat, 24 Feb 2001 11:18:44 GMT

Ik kom wel even voor een uurtje langs!

Ik kom wel even voor een uurtje langs gaf hij aan. Ik merkte dat hij eigenlijk niet echt de motivatie had om zijn afspraak met mij door te laten gaan. Ja, ons vorig gesprek was goed verlopen en hij had gemerkt dat hij de afgelopen weken al anders tegen bepaalde zaken aankeek en hier was hij blij mee. Maar vandaag was er dan toch weer de twijfel, “Ga ik wel of ga ik niet”? Gelukkig heeft zijn partner hem een schop onder de kont gegeven en gezegd; “Je gaat maar mooi”!

In de stoel zittend kon ik in totaal niet opmerken dat hij geen enkele zin had om met mij in gesprek te gaan. Hij was spontaan, eerlijk en zijn gezicht straalde. Maar waarom dan toch de twijfel?

Je eigen denken en doen bepalen voor een groot deel hoe je handelt op dat moment. Opvattingen en overtuigingen liggen hier ten grondslag aan. Door allerlei ervaringen in het leven kan je je anders gaan opstellen naar familie, vrienden en collega’s toe. Waar je eerst een spontaan en open mens was, ben je nu meer gesloten, minder flexibel, star en raak je jouw drijfveren kwijt. En hoe vaster dit verankerd raakt in je zijn, hoe anders je karakter dan kan worden.

Zijn demotivatie naar onze afspraak te komen met mij had te maken met het feit dat hij niet geconfronteerd willen worden met zijn eigen kwetsbaarheid. Want confrontatie hiermee doet namelijk pijn! En je kwetsbaarheid tonen kan ook een gevoel van falen geven. En wie wil er nou falen? Daarom kan het in stand houden van je huidige denken en doen op den duur zelfs als pijn prettiger aanvoelen dan een oplossing zoeken. Dit wordt ook wel ziektewinst genoemd.

Onze natuurlijke reactie bij pijn is om te vluchten uit de situatie. Voor hem was dit eigenlijk dus zijn afspraak afzeggen! Gelukkig was zijn wil om toch te gaan sterker dan het spreekwoordelijke duiveltje op zijn schouder dat tegen hem zie, "zeg maar af, je bereikt toch niets".

Hij is langs gekomen, en een uurtje werd bijna anderhalf uur. Voor hem en voor mij als coach een mooi en intensief gesprek!

Onze denken en doen, onze opvattingen en overtuigingen, kunnen ons door de jaren heen steeds verder van onze echte ik afdrijven. We bouwen dan een soort van muur om ons heen en denken dat we onszelf hiermee beschermen. Totdat we merken dat dit niet meer werkt, we lopen vast en moeten dan steen voor steen dit weer gaan afbreken om weer te ontdekken wie we echt waren en wat we eigenlijk echt willen met ons leven.

Herkenbaar en zoek jij ook die hamer om mee te slaan? Neem vrijblijvend contact op.

www.mancoaching.eu

info@mancoaching.eu